از آيات قرآن تأويل و تفسير آيهء ديگر را مىفرمايد ؛ و همين حالت دارد احاديث نبوى - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - ؛ و ائمّهء اطهار در فرمايشات خود ملاحظهء اصناف طبقات خلق را فرموده‌اند . در اين‌صورت ، تفهيم و تفاهم مطالب عمده به مذاكرهء الفاظ قليله از حيّز امكان خارج است . از آنجا كه عقلاى روزگار در قبول نمودن معاذير صحيحه اتّفاق فرموده‌اند ، ردّ و قبول ساير طبقات خلايق را چندان اعتبار و اعتنايى نخواهد بود . مطالب اين رساله در ابواب خمسه استقرار يافت : باب اوّل : در اقسام معانى توحيد . باب دويم : در شعب عديدهء عدل . باب سيّم : در نبوّت و ولايت و ابطال معاندين اهل البيت عصمت ، صلوات اللّه و سلامه عليهم أجمعين . باب چهارم : در اقسام مراتب معاد كه خلايق معتقد شده‌اند . باب پنجم : در بعضى از امورى كه به تجربه و تتبّع مفهوم شده است .